ನಾನಾಗಲು ಏನು ಬೇಕು ? ಕವಿತೆಯ ವಿಮರ್ಶ

 

ನಾ ನಾಗಲು  ಏನು ಬೇಕು ?

 ವಿನಮ್ರನಾಗಲು

 ಎಷ್ಟು ವಿದ್ಯೆ ಪಡೆಯಬೇಕು?

 ನಾ ಒಳಿತ ಮಾಡಲು

 ಎಷ್ಟು ಧರ್ಮಗಳ ತಿಳಿಯಬೇಕು ?

ನಾ ಸತ್ಯ  ನುಡಿಯಲು 

ಎಷ್ಟು ಕಥೆಗಳು ಕೇಳಬೇಕು?

ನಾ ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಲು ಎಷ್ಟು

 ವ್ರತ ಯಾತ್ರೆಗಳ ಮಾಡಬೇಕು?

ನಾ ಪರೋಪಕಾರಿಯಾಗಲು 

ಎಷ್ಟು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಪಾಸಾಗಬೇಕು?

ನಾ ಕೆಡು ಮಾಡದಿರಲು

ಎಷ್ಟು ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಕಾಯಬೇಕು?

ನಾ ಕೆಡು ಮಾಡದಿರಲು 

ಎಷ್ಟು ಕಾನೂನುಗಳು ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು ?

 ನಾ ಒಳಿತು ಮಾಡಲು  

 ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಬೇಕು ?

ನಾ  ಎಲ್ಲಾರ ಪ್ರೀತಿಸಲು 

 ಎಷ್ಟು ಜ್ಞಾನವ ಗಳಿಸಬೇಕು? 

ಸದಾ ಮನದ ಮೃಗ ಓಡಿಸಲು

 ಪರರ ನೆರವೇಕೆ ?

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ಬೆಳಕು ಸಾಲದೆ?

ಮನುಜನಾಗಲು  ಮನಸೊಂದೇ ಸಾಲದೆ?

ಜೀವಿ 

ನಾನಾಗಲು  ಏನು ಬೇಕು ?  – ಆತ್ಮಾವಲೋಕನೆ ಕವಿತೆಯ ವಿಮರ್ಶೆ

✍️ ಲೇಖನ: ಜೀವಿ

ನಾವು ಮಾನವರಾಗಬೇಕಾದರೂ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ? ಎಷ್ಟು ಶಿಕ್ಷಣ, ಎಷ್ಟು ಧರ್ಮ, ಎಷ್ಟು ಜ್ಞಾನ? ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಈ ಕವನದ ಹೃದಯ.

"ನಾನಾಗಲು ಎಷ್ಟು?" ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಹೊಂದಿದ ಈ ಕವನವು, ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಯ ಯಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ನೈತಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಲು ಇದು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸರಮಾಲೆಯಾಗಿದೆ.

---

ವಿದ್ಯೆ, ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ – ಮಾನವತೆಗೆ ತಲಪುವ ಮಾರ್ಗವೇ?

ಕವನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ, ಕವಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ –

> "ನಾನು ವಿನಮ್ರನಾಗಲು ಎಷ್ಟು ವಿದ್ಯೆ ಪಡೆಯಬೇಕು?"

"ಒಳಿತ ಮಾಡಲು ಎಷ್ಟು ಧರ್ಮ ತಿಳಿಯಬೇಕು?"

ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೆ – ಮೌಲ್ಯಗಳು ಹೊರಗಿನ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ಬರಬೇಕೆ? ವಿನಮ್ರತೆ, ಒಳ್ಳೆಯತನ, ಸತ್ಯವಂತಿಕೆ ಮುಂತಾದವುಗಳು ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೋ, ಅಥವಾ ಅವು ಹೃದಯದ ಗಂಭೀರ ಅನುಭವದಿಂದ ಮೂಡಬೇಕೋ?

---

ವ್ರತ, ಯಾತ್ರೆ, ಕಥೆಗಳು – ಮನಸ್ಸಿನ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಗೆ ಸಾಕಾಗುವವೆಯೇ?

> "ನಾನು ಪರಿಶುದ್ಧನಾಗಲು ಎಷ್ಟು ವ್ರತ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು?"

"ನಾನು ಸತ್ಯ ನುಡಿಯಲು ಎಷ್ಟು ಕಥೆಗಳು ಕೇಳಬೇಕು?"

ಇವು ಪಾರಂಪರಿಕತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಆಳವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುವ ಸಾಲುಗಳು. ಇಲ್ಲಿ ಕವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಂತರಾಳದ ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ಸಂಶೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪಾಠಗಳ ಮಾತಲ್ಲ, ಅದು ಜೀವನದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವುದು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವಿದೆ.

---

ಪರೋಪಕಾರ – ಹೃದಯದ ಸ್ವಭಾವವೋ ಅಥವಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಪತ್ರಿಕೆಯೋ?

> "ನಾನು ಪರೋಪಕಾರಿಯಾಗಲು ಎಷ್ಟು ಪರೀಕ್ಷೆ ಪಾಸಾಗಬೇಕು?"

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮೂಲಕ ಕವಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ – ಮಾನವೀಯತೆ ಅಂದರೆ ವಿದ್ಯಾ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲದ ತತ್ವವಲ್ಲವೇ?

---

ಕವನದ ತೀವ್ರ ತಿರುವು: ಒಳಗಿನ ಬೆಳಕು, ಹೊರಗಿನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಮುನ್ನೆಡೆ

> "ನಾನು ಕೆಡು ಮಾಡದಿರಲು ಎಷ್ಟು ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಕಾಯಬೇಕು?"

"ಎಷ್ಟು ಕಾನೂನುಗಳು ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು?"

ಇಲ್ಲಿ ಕವಿ ಹೊರಗಿನ ನಿಯಮಗಳ ಅವಲಂಬನೆಯ ಬದಲಿಗೆ, ಅಂತರಂಗದ ಬೆಳಕು, ನೈಜ ವಿವೇಕಬುದ್ಧಿಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಕವನದ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕದಲಿಸುತ್ತವೆ:

> "ಸದಾ ಮನದ ಮೃಗ ಓಡಿಸಲು ಪರರ ನೆರವೇಕೆ?

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ಬೆಳಕು ಸಾಲದೆ?

ಮನುಜನಾಗಿ ಮನಸೊಂದೇ ಸಾಲದೆ?"

ಇವು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಋಷಿಗಳ ಧ್ವನಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಲುಗಳು. ಇಲ್ಲಿದೆ ನಿಜವಾದ ಪಾಠ – ನಾವು ಹೊರಗಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಸಹ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಬಹುದು, ಶರೀರವಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾದರೆ ಸಾಕು.

---

ಈ ಕವನದ ಸಮಗ್ರ ಸಂದೇಶ:

ಇದು ಕೇವಲ ಕವಿತೆಯಲ್ಲ.

ಇದು ಆಧುನಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮಸಂಶೋಧನೆ,

ಇದು ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಗೆ ಕೇಳುವ ಆತ್ಮಪ್ರಶ್ನೆ,

ಇದು ಮನುಷ್ಯನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ರೂಪಸಂರಚನೆಗೆ ಒತ್ತುವ ಬೆಳಗಿನ ಬಿಂಬ.

---

ಉಪಸಂಹಾರ:

ಈ ಕವನ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ –

> "ನಾನು ನಾನಾಗಲು, ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯನಾಗಲು, ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಕೆ?"

ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೇ ಚಿಂತನೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮಾಜವನ್ನು ತೊಡೆದುಬಿಡುವದೇ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅದು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ – ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬೆಳಕು ತೋರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.